Aurabase vs Convex: natywny SQL czy reaktywny backend?

Aurabase bazuje na standardzie PostgreSQL 16: SQL, migracje klasyczne, polityki RLS. Convex wybiera przeciwną ścieżkę. Oficjalna dokumentacja jasno określa ten wybór: „Nie trzeba niczego konfigurować i nie trzeba pisać żadnego SQL. Po prostu użyj JavaScript, aby wyrazić potrzeby swojej aplikacji” (docs.convex.dev/database, dostęp: 24 sierpnia 2026). Tabele wypukłe przechowują dokumenty pisane przy użyciu opcjonalnego schematu TypeScript, utworzonego na początku insert, bez DDL do zapisania.

Oto jak wygląda typowe zapytanie Convex z indeksem zadeklarowanym w schemacie:

// Zapytanie wypukłe — TypeScript, a nie SQL
import { query } from './_generated/server'
import { v } from 'convex/values'

export const getOpenTasks = query({
  args: {},
  handler: async (ctx) => {
    return await ctx.db
      .query('tasks')
      .withIndex('by_completed', q => q.eq('completed', false))
      .collect()
  },
})

Żaden model nie jest absolutnie lepszy. Konstruktor zapytań Convex eliminuje całą klasę błędów polegających na wstrzykiwaniu SQL. Blokuje Cię także w swoim własnym języku zapytań. Żadne standardowe narzędzie BI, żaden istniejący Postgres ORM, żadne rozszerzenie SQL takie jak pgvector lub pg_graphql bez całkowitego przepisania warstwy danych.

W firmie Convex każde zapytanie jest domyślnie responsywne. Klient otwiera połączenie WebSocket z wdrożeniem, a silnik zachowuje wszystkie wiersze odczytane w ramach każdego żądania („zestaw odczytu”). Gdy tylko mutacja wpływa na ten zestaw odczytów, funkcja jest odtwarzana ponownie po stronie serwera. Zaktualizowany wynik jest przesyłany do klienta bez kodu subskrypcji do zapisania (stack.convex.dev/how-convex-works, dostęp: 24 sierpnia 2026 r.).

Aurabase Realtime działa w odwrotny sposób, w trybie opt-in. NATS JetStream transmituje strumień zmian PostgreSQL (CDC); wyraźnie subskrybujesz kanał poprzez channel().on('postgres_changes', …), z możliwością filtrowania według kolumn. To więcej kodu do napisania dla podglądu na żywo, ale standardowy protokół wspierany przez replikację logiczną Postgres — a nie zastrzeżony mechanizm połączony z konkretnym narzędziem do tworzenia zapytań.

Wspólny punkt, którego nie spodziewamy się tutaj znaleźć: oba silniki są napisane w języku Rust. Repozytorium open source Convex (get-convex/convex-backend) składa się głównie ze skrzynek Rust. TypeScript jest używany tylko w środowisku wykonawczym funkcji programistycznych za pośrednictwem silnika V8 (stack.convex.dev/how-convex-works, dostęp: 24 sierpnia 2026 r.). W porównaniu z Supabase — stosem Elixir/Go/TypeScript/Node — rdzeń Rust pozostaje prawdziwym wyróżnikiem Aurabase. Przeciwko Convex: nie: obaj postawili na taki zakład, każdy z nich, aby zbudować niezawodny silnik transakcyjny bez nieprzewidywalnych przerw w zbieraniu śmieci.

Różnica sprowadza się do licencji. Kod silnika Convex (get-convex/convex-backend) jest udostępniany na podstawie FSL-1.1-Apache-2.0, licencji na uczciwe źródło. Upoważnia do dowolnego wykorzystania z wyjątkiem tworzenia produktu konkurencyjnego dla Convex Cloud. Każda wersja przełącza się na czysty Apache 2.0 po dwóch latach od jej udostępnienia — klauzula weryfikowana bezpośrednio w pliku LICENSE.md w repozytorium (github.com/get-convex/convex-backend, dostęp 24.08.2026). Przestrzeń robocza Rust i pakiet SDK JavaScript Aurabase są publikowane na licencji MIT, jako oprogramowanie typu open source, bez opóźnień i ograniczeń użytkowania.

Convex nie jest pominięty w AI. Jego natywne wyszukiwanie wektorów jest dostępne z actionsz indeksem wektora zadeklarowanym w schemacie. Dzięki frameworkowi @convex-dev/agent i rag.search()tworzy możliwości RAG porównywalne na papierze z natywnym RAG Aurabase (docs.convex.dev/search/vector-search, dostęp 24 sierpnia 2026).

Prawdziwa różnica nie polega zatem na tym, że „RAG kontra brak RAG”. Aurabase integruje również silnik NL2SQL — tłumaczenie pytania w języku naturalnym na zapytanie SQL, sprawdzane, a następnie ograniczane przed wykonaniem. Convex nie może strukturalnie zaoferować odpowiednika: bez SQL do tłumaczenia nie ma nic do wygenerowania. Jest to bezpośrednia konsekwencja udokumentowanego powyżej wyboru architektury, a nie opóźnienia produktu.

Oprócz domyślnego regionu US East (docs.convex.dev/production/regions i news.convex.dev, dostęp 24 sierpnia 2026 r.) firma Convex oferuje region EU West (Ireland)wdrożony od 6 lutego 2026 r. Prawdziwa opcja, która zasługuje na uznanie. Jednak Convex Inc. pozostaje spółką podlegającą prawu amerykańskiemu. Jej założyciel i dyrektor generalny, Jamie Turner, twierdzi, że ma siedzibę w San Francisco (news.convex.dev, zbiórka 57 milionów dolarów w ramach serii B prowadzonej przez Insight Partners, 4 sierpnia 2026 r.). Wybór regionu Irlandii nie powoduje zmiany jurysdykcji firmy przechowującej Twoje dane.

Jest to dokładnie ten sam mechanizm, jaki udokumentowano w przypadku Supabase. Region europejski sprawdzony w panelu administracyjnym nie wystarczy, aby wyjść z reżimu prawnego CLOUD Act, o ile spółka-matka pozostaje amerykańska. Aurabase SAS, spółka prawa francuskiego, posiada sprawdzoną infrastrukturę produkcyjną w Niemczech (Norymberga, Falkenstein) i Finlandii (Helsinki).

Kop głębiej: dlaczego ustawa CLOUD zmienia Twój wybór BaaS

Convex zajął publiczne stanowisko przeciwko wyścigowi o standardy marketingowe. Tytuł jego wpisu nie jest niuansowany: „Nie interesują mnie testy porównawcze twoich baz danych (i ty też nie powinieneś)” (stack.convex.dev/on-competitive-benchmarks, dostęp 24 sierpnia 2026). Zakładany wybór postawy, a nie ukierunkowany atak – w poście nie wymieniono żadnego konkretnego konkurenta.

Stanowisko Aurabase opiera się na tej samej obserwacji, ale zmierza w przeciwnym kierunku: zamiast rezygnować z publikowania danych liczbowych, należy publikować powtarzalną i przestarzałą metodologię porównawczą. Jest to wciąż proces w toku — w tym artykule nie przedstawiono żadnych danych liczbowych dotyczących wyników, dopóki nie towarzyszy im pełna metodologia.

Convex dokonuje radykalnego wyboru: jeden język, od schematu, przez funkcję serwera, po klienta React, z kompleksowym pisaniem bez ręcznego generowania. To prawdziwy wzrost produktywności dla zespołu, który zna już w 100% TypeScript.

Zestaw SDK JavaScript Aurabase jest dystrybuowany w 10 pakietach npm oznaczonych @aurabase/*, wszystkie opublikowane i możliwe do zainstalowania. W repozytorium znajdują się także pakiety SDK Python, Dart i Rust. Żaden z trzech nie został jeszcze opublikowany w odpowiednim rejestrze (PyPI, pub.dev, crates.io): można je obecnie zainstalować wyłącznie w zależności od repozytorium Git. Szerszy zakres wielojęzyczności na papierze, z prawdziwą luką w wykonaniu, którą należy wypełnić, zanim w pełni ją wykorzystasz.

Aurabase bazuje na standardzie PostgreSQL 16 i API zgodnym z PostgREST. Eksport schematu i danych odbywa się za pomocą klasycznego pg_dump/pg_restore — do Aurabase lub dowolnego innego Postgres.

Convex nie opiera się na SQL: nie ma bezpośredniego odpowiednika eksportu do standardowego formatu relacyjnego. Migracja aplikacji Convex do backendu SQL wymaga przemodelowania schematu na tabele relacyjne i przepisania warstwy dostępu do danych, a nie tylko konwersji pliku eksportu.

Jeśli Twój zespół posługuje się już w 100% TypeScriptem, tworzy responsywną aplikację React i nie polega w dużym stopniu na rozszerzeniach SQL lub Postgres, Convex ma realną przewagę nad produktem. Dwie konkretne zalety: automatyczna responsywność bez konfiguracji i kompleksowe pisanie, które redukuje całą klasę błędów związanych z integracją frontendu/backendu.

Kompromis pojawia się, gdy kryteriami decyzyjnymi stają się SQL, RLS Postgres, przenośność danych lub region hostingowy w Niemczech/Finlandii z francuską firmą-matką. To tutaj Aurabase buduje swój wyróżnik.

Chcesz porównania skupiającego się na otwartym kodzie źródłowym i własnym hostingu? Zobacz Aurabase vs Appwrite. Aby zapoznać się z porównaniem i architekturą testu porównawczego Postgres, zobacz Aurabase vs Supabase.