Sklepienie
Szyfrowanie na poziomie pola dla wrażliwych danych Aurabase. AES-256-GCM z kluczem pochodnym rekordu (HKDF-SHA256) lub zaplecze tranzytowe HashiCorp Vault w środowisku produkcyjnym — ten sam prymityw chroni Twoje sekrety Edge Functions i sekrety wewnętrznej platformy.
Usługa szyfrowania, a nie odrębny produkt#
„Vault” nie jest oddzielną usługą HTTP na bramie: jest to silnik szyfrowania na poziomie pola, który automatycznie chroni Twoje wrażliwe dane przed zapisaniem w bazie danych — sekrety MFA, tokeny dostawcy OAuth, parametry połączenia projektu i sekrety Twojego Edge Functions.
Jako programista manipulujesz tak naprawdę sekretami dla każdej funkcji: pary klucz/wartość zdefiniowane za pomocą interfejsu CLI lub interfejsu API REST, wstrzykiwane jako zmienne środowiskowe do procesu roboczego wykonującego twoją funkcję.
Nazwa „Vault” odnosi się również do produktu infrastruktury HashiCorp Vault, wdrożonego w środowisku produkcyjnym jako opcjonalny backend tej usługi (zarządzanie głównym kluczem szyfrowania, rotacja, poświadczenia Postgres z ograniczoną żywotnością). Obydwa znaczenia współistnieją: udokumentowana tutaj prymitywna aplikacja oraz narzędzie infrastrukturalne, które może ją wspierać.
Dwa backendy, jeden format odczytu#
Podczas zapisu usługa wybiera backend: Tranzyt Vault, jeśli jest skonfigurowany (preferowane — główny klucz szyfrowania nigdy nie opuszcza Vault), w przeciwnym razie rezerwowy Lokalny AES-256-GCM z kluczem uzyskanym podczas rejestracji za pośrednictwem HKDF-SHA256. Po odczytaniu format tekstu zaszyfrowanego wskazuje, który backend go wygenerował — nie jest wymagana wymuszona migracja, aby przełączyć się z jednego na drugi.
vault:v1:AbCdEf... # tranzyt zaplecza — odszyfrowany przez Vault (KEK nigdy nie ujawniony)
{"key_id":"v1", # lokalny backend AES-256-GCM (awaryjny/dev)
"nonce":"…","data":"…"}
sk_live_51J2x... # niezaszyfrowana wartość historyczna (przed aktywacją szyfrowania)
Kontekst wyprowadzenia (strona funkcji) to project_id:function_name — ten sam sekret zaszyfrowany dwukrotnie dla dwóch funkcji daje dwa różne teksty zaszyfrowane, a usunięcie/zmiana nazwy funkcji sprawia, że stary tekst zaszyfrowany jest z założenia nieczytelny.
Co zapewnia usługa#
- AES-256-GCM. 32-bajtowy klucz uzyskany poprzez rejestrację poprzez HKDF-SHA256 (kontekst = identyfikator_projektu:nazwa_funkcji). 96-bitowy nonce na zapis.
- Przejście przez skarbiec zaplecza. W wersji produkcyjnej KEK nigdy nie opuszcza Vault: szyfrowanie/deszyfrowanie delegowane do przesyłania/szyfrowania|deszyfrowania, wersjonowany skarbiec tekstu zaszyfrowanego:vN:....
- Czytanie starszych formatów. Deszyfrowanie wykrywa przechowywany format (sejf: → tranzyt, {...} → lokalny AES, zwykły tekst → niezaszyfrowana historia): przełączanie awaryjne backendu bez wymuszonego przepisywania.
- Zakres według funkcji. Udokumentowane tutaj klucze tajne aplikacji są ograniczone do funkcji (identyfikator_projektu + nazwa), wstrzykiwanej do procesu roboczego Deno za pośrednictwem
Deno.env.get('KEY'). - Dedykowany interfejs CLI.
aura secrets list,setiunsetbiorą--function <name>.listnigdy nie wyświetla wartości w postaci zwykłego tekstu. - Ponownie użyte przez platformę. Ta sama usługa szyfrowania chroni również po stronie serwera sekrety MFA, tokeny OAuth i parametry połączeń (db_url_encrypted, anon_key_encrypted).
Trzy sposoby pisania, jeden sposób czytania#
// Po zapisaniu (CLI lub REST) sekret jest wstrzykiwany jako zmienna
// środowisko pracownika wykonującego daną funkcję.
Deno.serve(async (req) => {
const cle = Deno.env.get('STRIPE_SECRET_KEY')
// ...
})
Interfejs CLI (aura secrets) i dedykowany punkt końcowy REST (/env) manipulują tymi samymi danymi — sekretami funkcji — ale niekoniecznie za pośrednictwem tej samej ścieżki zapisu. Patrz punkt uwagi poniżej.
Szyfrowanie zależy od wybranej ścieżki zapisu#
aura-functions udostępnia dwa sposoby modyfikowania zmiennych środowiskowych funkcji: dedykowany punkt końcowy PUT /v1/functions/:projectId/:nom/env (który systematycznie szyfruje za pomocą EncryptionService przed zapisem) i ogólny punkt końcowy PATCH /v1/functions/:projectId/:nom używany do aktualizacji całej funkcji — kodu, środowiska wykonawczego, w tym env_vars — bez konieczności przechodzenia przez to szyfrowanie.
Zmienne środowiskowe skonfigurowane za pomocą /env są szyfrowane w spoczynku za pomocą AES-256-GCM przed zapisaniem. Zarówno w przypadku rozwoju lokalnego, jak i produkcji zarządzanej, szyfrowanie odbywa się w sposób przejrzysty dla programisty.
Aby pójść dalej#
- Edge Functions
Środowisko wykonawcze, wywoływanie, uprawnienia — tam znajdują się Twoje funkcje i ich tajemnice.
- Cron
Wywołaj funkcję (a tym samym jej sekrety) zgodnie z harmonogramem.
- Bezpieczeństwo i RBAC
Role, zasady RLS, audyt — reszta modelu bezpieczeństwa Aurabase.
- API RESTOWE
Surowa powierzchnia HTTP, uwierzytelnianie klucza usługi.