Przejdź do treści
Logo Aurabase
aurabaza

Bezpieczeństwo i RBAC

Natywne zabezpieczenia na poziomie wiersza Postgres, predefiniowane role, kontrola RBAC dla wielu dzierżawców, dzienniki inspekcji. Twoje reguły znajdują się w bazie danych — można je testować, wersjonować i nie da się ich obejść po stronie klienta.

Objaśnienie9 min przeczytanePoziom zaawansowanyZmieniono 15 kwi 2026

Ta strona została przetłumaczona automatycznie. Wersja angielska jest miarodajna.

Ochrona mieszka w bazie#

Aurabase wykorzystuje natywne zabezpieczenia na poziomie wiersza PostgreSQL(RLS). Oznacza to, że Twoje reguły dostępu są pisane w języku SQL, przechowywane w bazie danych i stosowane do każdego żądania — w tym wysyłanego przez SDK, PostgREST lub bezpośrednio psql.

W projekcie MongoDB nie ma RLS. Izolację zapewnia zarezerwowane pole _owner_id: każdy odczyt roli nieuprzywilejowanej jest filtrowany na sub JWT, a każdy zapis oznacza to pole. Trzy konsekwencje, o których należy pamiętać przed debugowaniem pustej listy: dokument utworzony za pomocą klucza service_role ma nie _owner_id i dlatego staje się niewidoczny dla wszystkich uwierzytelnionych użytkowników (odpowiedź [] w HTTP 200, bez błędu); osoba wywołująca anon bez JWT otrzymuje 403 w kolekcji niepublicznej; i _owner_id, zastrzeżone, nigdy nie mogą być modyfikowane przez klienta. Zbiór jest otwierany do czytania dla wszystkich poprzez wyraźną zgodę public_read.

Obejście zasad jest niemożliwe po stronie klienta. Brama sprawdza każde JWT przed otwarciem połączenia Postgres z odpowiednią rolą. Oświadczenia (auth.uid(), auth.role(), auth.tenant()) są wstrzykiwane za pośrednictwem request.jwt.claims — nie można ich modyfikować z poziomu zapytania SQL.

Informacje

Tabele utworzone za pomocą Aurabase (Studio, API tabel, migracje lub /raw) domyślnie automatycznie pobierają ENABLE i FORCE ROW LEVEL SECURITY (chyba że zostaną jawnie wyłączone w DDL). Zawsze sprawdzaj RLS w tabelach utworzonych przez bezpośrednie połączenie psql z alter table ... enable row level security przed dodaniem zasad.

JWT → roszczenia → polisa → linia#

Każde zapytanie przebiega tą samą ścieżką. Brama dekoduje JWT, weryfikuje swój podpis (ES256 domyślnie z kluczem wywodzącym się z projektu; RS256 z JWKS tylko wtedy, gdy skonfigurowany jest klucz RSA), wyodrębnia oświadczenia, otwiera połączenie Postgres z SET LOCAL role + SET LOCAL request.jwt.claims. Wszystkie zasady odwołujące się do auth.*() korzystają z tych twierdzeń.

fluxtext
Client  →  Gateway     verify JWT (ES256 via JWKS, project key)
           ↓           extract { sub, role, tenant, exp }
        Postgres      SET LOCAL role = authenticated
                      SET LOCAL request.jwt.claims = {...}
           ↓
        SELECT ... FROM posts WHERE ...
           ↓ (RLS injecte la policy USING)
        SELECT ... FROM posts WHERE author_id = auth.uid()

Trzy role Postgres, jasna hierarchia#

RolaRoszczeniaOpis
anonNie user_idŻądania wykonane przy użyciu klucza anon i bez podpisanego użytkownika JWT
authenticatedauth.uid() jest użytkownikiemZalogowany użytkownik z prawidłowym JWT z dowolnej sesji Aurabase
service_roleObejścia RLSKlucz zaplecza, który przechodzi każdą politykę. Tylko serwer.

Pięć podstawowych wzorców#

Polityki są dołączone do tabeli + operacja (WYBIERZ/INSERT/UPDATE/DELETE) + rola. Wiele polityk w tej samej parze jest łączonych w OR. Użyj using do filtrowania istniejących wierszy, with check do sprawdzania nowych wartości.

migrations/posts_rls.sqlsql
alter table posts enable row level security;

-- Czytanie: tylko autor
create policy "posts_own_read"
  on posts for select
  to aura_authenticated
  using (auth.uid() = author_id);
Wskazówka

Przetestuj swoje zasady za pomocą pg_prove. Jeden plik rls_posts.sql na tabelę, wykonywany w CI podczas każdej migracji. Zobacz RLS przewodnik.

Poza anonimem/uwierzytelnionym#

Role aplikacji (administrator, redaktor, przeglądający, rozliczenia itp.) znajdują się w tablicy roles użytkownika app_metadata, którą może zapisać tylko serwer (interfejs API administratora PUT /admin/users/{id} z kluczem service_role lub hak tokenu dostępu). Każdy użytkownik może mieć N ról. Podróżują w tokenie pod app_metadata.roles, a auth.has_role('admin') odczytuje je w Twoich polisach. user_metadata nigdy nie przyznaje roli: użytkownicy mogą ją sami edytować. Nie należy ich mylić z żądaniem role tokena (anon lub authenticated: warstwa Postgres czytana przez auth.role()) ani z polem role użytkownika (bezpłatna etykieta wyświetlana w Studio, taka jak user lub editor): żadna z nich nie przyznaje roli aplikacji.

policies/admin.sqlsql
-- Admin widzi wszystko
create policy "posts_admin_read"
  on posts for select
  to aura_authenticated
  using (auth.has_role('admin'));

-- Płatności widzą wrażliwe kolumny w dedykowanym widoku
create view posts_billing as
  select id, author_id, revenue_cents from posts
  where auth.has_role('billing');

Kompletne śledzenie, eksport SIEM#

Każde zdarzenie bezpieczeństwa jest rejestrowane project_{uuid}_auth.auth_audit_log: logowanie, wylogowywanie, zmiana_hasła, mfa_enroll, rola_granted, dostęp do roli_usługi, niepowodzenie_auth. 30-dniowe przechowywanie w wersji Pro, 2 lata w wersji Enterprise.

Informacje

Automatyczny eksport do SIEM (Splunk, Datadog, Elastic) za pośrednictwem webhooka lub strumienia Kafka. Szczegółowe schematy zdarzeń można znaleźć w /docs/compliance.

Aby pójść dalej#