"RLS" ve "multi-tenant", konuyla ilgili halihazırda yayınlanmış içeriğin neredeyse tamamında yan yana bulunuyor; birçok SaaS mimarisi için meşru bir seçim, ancak bu, Aurabase'in kendi istemcilerini birbirinden ayırma tercihi değil. Bu gönderide, basitleştirilmiş bir pazarlama açıklaması değil, gerçek provizyon motoru ile fiilen uygulanan RLS politikaları arasındaki fark açıklanmaktadır. Aurabase'nin Yönetilen Postgres motorunun izolasyonun ötesinde neleri kapsadığına ilişkin bir genel bakış için veritabanıbelgelerine bakın.
Temeller
- Projeler arasında Aurabase, tahsis edilmiş Postgres tabanı ile izolasyon yapar, asla tek başına RLS ile izolasyon yapmaz — her projenin kendi fiziksel tabanı vardır, tahsis edilmiş bir CNPG kümesinde (şirket düzeyinde) veya kendi kuruluşunun CNPG kümesinde (ücretsiz/profesyonel/ekip), hiçbir zaman başka bir kuruluşla paylaşılmaz.
- RLS (
auth.uid(),auth.role(),auth.jwt()) kendi kullanıcılarınızı izole etmek için tabanınızda etkin kalır ve önerilir; Supabase ile aynı kural. service_roleve proje tabanlı yönetim rolleri, tasarım gereği RLS'yi atlar (BYPASSRLS): sunucu işlemleri için varsayılan bir mimari seçimdir, bir kusur değildir.- Bu depoda zaten düzeltilmiş olan bir gerileme - eski paylaşılan şemalarda yanlışlıkla verilen
PUBLIChakları - temel düzeydeki bir sınırın neden salt uygulama sınırından daha iyi direnç gösterdiğini somut olarak göstermektedir.
Çoğu çok kiracılı RLS kılavuzunun kullandığı kısayol
Çok kiracılı Postgres için en çok belgelenen desen üç satırdan oluşur: tek bir taban, her tabloda bir tenant_id sütunu, bu sütunu JWT öğesinden çıkarılan bir değerle karşılaştıran bir RLS ilkesi . Ekonomiktir (bir bağlantı havuzu, bir diyagram, çalıştırılacak tek bir örnek) ve kiracılar çok sayıda, küçük ve bireysel riskin düşük olduğu durumlarda iyi çalışır.
Uzlaşma gerçektir: iki istemci arasındaki sınır, tablo tablo değerlendirilen bir SQL ifadesi haline gelir. Yeni bir tabloda unutulan bir politika, süper kullanıcı rolüyle çalışan bir bağlantı, canlı olarak başlatılan bir hata ayıklama komut dosyası; bu olayların her biri, operasyonda ne kadar önemsiz olursa olsun, tüm kiracıların hatlarını aynı anda sessizce açığa çıkarabilir. O halde güvenlik sınırı ve teknik sınır (temel) tamamen aynı şeydir.
Bu kendi başına kötü bir seçim değil; birçok ürün için doğru bir uzlaşmadır. Bu gönderinin amacı başka bir yerde: Bu, Aurabase'nin kendi müşterilerini (potansiyel olarak farklı uyumluluk gereksinimlerine sahip tüm projeler) birbirinden ayırmak için yaptığı bir uzlaşma değildir.
İki mimari, asla projeler arasında paylaşılmayan bir temel
Sağlayıcının yakın zamanda birleştirilmesinden bu yana (kodda "Görev 12" olarak işaretlenmiştir), Aurabase adresindeki aktif bir Postgres projesi tam olarak iki mimarinin kapsamına girmektedir - aslında birkaç proje arasında paylaşılan bir tabanı olan eski modeller, sağlama yolundan kaldırılmıştır.
pub enum ProjectInstanceKind {
/// CNPG kümesi YALNIZCA BU projeye ayrılmıştır (şirket düzeyinde).
FullyDedicated,
/// ORGANİZASYON projesinin CNPG kümesindeki veritabanı —
/// AYNI kuruluşun DİĞER projeleriyle paylaşıldı,
/// asla üçüncü taraf bir kuruluşla.
SharedClusterDedicated,
}
İkisinden hangisinin geçerli olduğuna proje düzeyi karar verir ve bunu kontrol panelinde işaretlenen kutu değil, kod belirler:
fn should_provision_dedicated(engine: &str, db_url_encrypted: &Option<String>, plan: &str) -> bool {
matches!(engine, "postgres" | "postgresql")
&& plan == "enterprise"
&& !non_empty(db_url_encrypted)
}
// Should_route_to_fleet(): şirket dışı herhangi bir katman (ücretsiz/profesyonel/ekip)
// KENDİ kuruluşunuzun CNPG kümesine yönlendirin, asla o kümeye değil
// diğerinden — bkz. geçiş 073, 2 mimariye birleştirme.
| Boyutlar | Tamamen Özel (şirket) | SharedClusterDedicated (ücretsiz/profesyonel/ekip) |
|---|---|---|
| CNPG kümesi | Bu tek projeye adanmış | Paylaşılır ancak asla iki kuruluş arasında paylaşılmaz |
| Postgres veritabanı | uygulama, yalnızca proje üzerinde | project_<uuid>, kümedeki proje başına bir tane |
| PostgreSQL Giriş yap | Kümede tek bir proje: çapraz üyelik riski yok | Proje başına oturum açma (F-013), tek rollerinin üyesi kiracı_<uuid> |
Her iki mimaride de taban veya küme hiçbir zaman iki farklı kuruluşa ev sahipliği yapmaz; dolayısıyla soru "verileriniz izole edilmiş mi" değil, "projeniz CloudNativePG hesaplamasına sahip mi, yoksa bunu aynı kuruluştaki diğer projelerle paylaşıyor mu?"
İki mimarinin bu şekilde birleştirilmesi yakın zamanda gerçekleşti: kod daha önce iki ek yol taşıyordu; birkaç projenin aynı veritabanında bir arada bulunduğu, yalnızca diyagramla izole edilmiş bir "paylaşılan ana" ve bir postgrest_dedicated_shared_dbçeşidi. Özel bir geçiş, bunları kaldırdı ve projects tablosunun kısıtlamasını yalnızca kalan iki değerle sıkılaştırdı; çünkü tam olarak paylaşılan şema modeli, aşağıda açıklanan hatanın kaynağıydı.
Özel bir taban neden müşteriler arasında paylaşılan bir EPIRB'den daha üstün?
Ayrı bir Postgres veritabanı, satır düzeyinde bir sınır değil, bağlantı düzeyinde bir sınırdır. A projesinin veritabanına bağlı bir uygulama rolü, B projesinin tablolarını sorgulayamaz; kendisine açık bir oturumu yoktur. Bu özellik, bir RLS politikası kötü yazılmış olsa, bir tabloda eksik olsa veya yüksek bir rol tarafından atlansa bile geçerlidir: en kötü durum, tek bir veritabanıyla sınırlı kalır.
Bu depozito aynı zamanda tam tersi riski gösteren gerçek bir hatanın izini de taşıyor. Eski paylaşılan şema modelinde (geri çekildikten sonra), provision_postgres_schema yanlışlıkla her proje şemasına GRANT ALL ... TO PUBLIC hakları verdi - üyelik koşulları olmadan veritabanındaki tüm rollere uygulanan PUBLIC, proje başına yalıtılmış bir oturum açma işlemi, diğerinin şemasını okuyabilir ve yazabilir. Düzeltici bir geçiş (066), bu hakları mevcut haklardan kaldırdı.
The patch didn't add one more RLS policy to plug the leak — it removed the very possibility of two projects sharing a database. Mevcut iki mimari hakkında, provisioning.rs'den gelen bir yorum bunu siyah beyaz olarak belgeliyor: "her projenin zaten kendi fiziksel Postgres veritabanı var". Temel düzeydeki bir sınır, her politikanın her zaman doğru yazılmasına güvenmek yerine, bu tür hataların bulunduğu sınıfın tamamını erişilemez hale getirir.
23 Ağustos 2026 tarihli bir yama da aynı yönde ilerliyor: Provizyon sağlayıcı tarafından koşulsuz olarak yerleştirilen bir REVOKE ALL ON SCHEMA public topolojiye bağlı hale getirildi, çünkü yalnızca eski paylaşılan veritabanı modelinde gerçek izolasyon sağladı; mevcut iki mimaride, açıkça public.<table> referansına sahip SQL dökümlerinin içe aktarılmasını hiçbir fayda sağlamadan engelledi.
EPIRB, kullanıcılarınız için veritabanınızda orada kalır
None of the above makes EPIRB useless — it just changes floors. proje veritabanınıza girdikten sonra, Aurabase, Supabase tarafından alınan PostgREST kuralını tam olarak ortaya çıkarır: ağ geçidi tarafından request.jwt.claims içinde ayarlanan JWT taleplerini okuyan üç SQL işlevi.
create function auth.uid() returns uuid
language sql stable security definer
set search_path to 'pg_catalog', 'pg_temp'
as $$
select nullif(nullif(current_setting('request.jwt.claims', true), '')::json->>'sub', '')::uuid
$$;
These helpers are used in the actual policies of Aurabase itself — not just documented for yours. Depoya yerleştirildiği şekliyle (okunması için birkaç satırda yeniden biçimlendirilmiş) storage_objects'yi koruyan politika aşağıdadır:
alter table storage_objects enable row level security;
create policy storage_objects_select on storage_objects
for select using (
(owner_id = auth.uid())
or (
exists (
select 1 from storage_buckets b
where (b.name = storage_objects.bucket_name and b.public)
)
)
);
Uygulama tablolarınızı taşıyan kendi project_<uuid>şemanızda, Aurabase kasıtlı olarak sizin adınıza herhangi bir politika yerleştirmez - kod bunu bir "Supabase modeli" olarak belgelemektedir: tablolarınızın RLS aynı işlevlerle, aynı sözdizimiyle sizin sorumluluğunuzdadır.
service_role bypasses RLS — by design, not accident
Postgres natively offers a role attribute, BYPASSRLS, which ignores all policies. Aurabase bunu iki rol ailesinde gönüllü olarak kullanır: aura_service_role (sunucu rolü, hiçbir zaman tarayıcı tarafında gösterilmez) ve ALTER SCHEMA ... OWNER TO gibi DDL işlemleri sırasında kullanılan her projeye özel yönetim rolü.
create role aura_service_role nologin bypassrls;
-- Server role: never exposed on the browser side, never a member
-- başka bir projeden roller.
anon/authenticated — tenant_<uuid> — isteklerinize hizmet eden rolde herhangi bir BYPASSRLS yoktur: RLS istisnasız olarak ona normal şekilde uygulanır. Bonus olarak, her projeye özel sistem diyagramları (_auth, _storage, _platform) politika olmadan etkinleştirilmiş bir RLS alır — dolayısıyla baypas olmayan herhangi bir rol için varsayılan olarak tam bir ret, bir uygulama yolunun bir gün yanlışlıkla ona erişmesi durumunda derinlemesine bir savunma.
RLS'yi yükseltilmiş bir sunucu rolüyle atlamak Aurabase'ye özgü değildir; Supabase tarafındaki service_role ile aynı yapıdır. Önemli olan BYPASSRLS'den kaçınmak değil, onu hiçbir zaman istemciden erişilebilen bir role vermemek ve onu tek bir projeyle sınırlamaktır.
Bu sunucu rolü, Güvenlik ve RBACsayfasında ayrıntıları verilen önceden tanımlanmış roller, özel RBAC, denetim günlükleri gibi daha geniş bir duruşun parçasıdır.
On the SharedClusterDedicatedlevel, several projects from the same organization coexist on a single CNPG cluster. Fiziksel veritabanı zaten projeleri birbirinden ayırıyor, ancak PostgreSQL rolleri (onlar) veritabanına değil kümeye yönelik küresel nesnelerdir. Aurabase therefore adds a layer: a separate PostgreSQL login per project.
pub fn project_authenticator_role(project_id: &str) -> String {
format!("project_{}_authenticator", project_id.replace('-', '_'))
}
// Active by default (F013_PER_PROJECT_AUTHENTICATOR), deactivatable
// açıkça acil kaçış olarak.
Her proje kendi oturum açma bilgileriyle bağlanır, yalnızca kendi tenant_<uuid> / tenant_<uuid>_admin rollerinin üyesidir; asla aynı kümedeki başka bir projenin üyeleri değildir. Veritabanı zaten verileri izole ediyor; Proje başına bu oturum açma işlemi aynı zamanda kendisine bağlanan kimliği de yalıtır, böylece bir projedeki bir olay, oturum açma bilgilerinin bir başkasına devralınacak herhangi bir üyeliğini vermez.
RLS alone or dedicated base: how to decide for your own SaaS
Aurabase seçimi evrensel bir kural değildir; belirli bir duruma yönelik bir uzlaşmadır: potansiyel olarak farklı uyumluluk gereksinimlerine sahip istemcileri, kontrol etmedikleri bir platformda birbirlerinden izole etmek. If you are building your own SaaS, the same question arises for you, on a different scale.
- RLS ile
tenant_idortak bir tabanda — kiracılarınız çok sayıda olduğunda, bireysel olarak düşük hisseye sahip olduğunda ve kiracı başına bir tabanın maliyeti orantısız olduğunda geçerlidir. İstisnasız her tablodaki her politikayıpg_proveile test edin. - Özel taban veya diyagram — kiracının kendi uyumluluk sorunu (sağlık, İK, kamu sektörü) olduğunda, performans izolasyonunu haklı çıkaran bir hacimde veya iki belirli müşteri arasındaki bir sızıntının maliyetinin ek altyapı maliyetiyle orantısız olacağı durumlarda geçerlidir.
The Aurabase pricing level applies this same arbitration to its own clients: shared base by organization by default, dedicated cluster when the challenge of the project justifies it. For RLS patterns inside your own database — ownership, multi-tenant by organization, role hierarchy — the RLS guide in production details the three cases with pgTAPtests. And if the auto-generated API on your diagram interests you beyond REST, the comparison on pg_graphql versus Hasura and PostGraphile covers the other half of the Postgres surface exposed by Aurabase.